Szkocja

Alba – Scotland – Szkocja. Kiedyś było niezależnym królestwem, aktualnie jest składową częścią Królestwa Wielkiej Brytanii oraz Irlandii Północnej. W skład Szkocji wchodzi północny obszar wyspy Wielkiej Brytanii, Hebrydy, Szetlandy i Orkady. Od strony południowej graniczy z krajem Anglii. Krajobrazy Szkocji, to w większej części wyżyny oraz góry. Klimat Szkocji jest wybitnie morski, umiarkowany. Na południu kraju znajduje się Wyżyna Południowoszkocka, a na północy Góry Kaledońskie oraz Grampiany. 

W 2005 r. 42% ludności Szkocji należało do kalwińskiego Kościoła Szkockiego, który jest od 1560 r. Kościołem narodowym. Kościół Szkocki nie jest kościołem państwowym (od 1921 roku), a „narodowym” (national church), a zatem Szkocja ma formę pośrednią między rozdziałem kościoła od państwa (Walia, Irlandia Północna), a kościołem ustanowionym jak w Anglii. 

Patronem Szkocji jest święty Andrzej. Kwiatem charakteryzującym Szkocję, jako region zaliczany do Wielkiej Brytanii, jest oset. 

największe zlewiska wodne mają rzeki:

   1. Tay 6200 km²

   2. Tweed 5000 km²

   3. Spey 3008 km²

Najdłuższymi rzekami w Szkocji są:

   1. Tay 193 km

   2. Spey 172 km

   3. Clyde 171 km

   4. Tweed 156 km

   5. Dee 137 km

   6. Don 132 km

   7. Nith 112 km

   8. Forth 105 km

   9. Findhorn 101 km

  10. Deveron 98 km

  11. Annan 79 km

Góry Kaledońskie (inaczej Góry Północnoszkockie, ang. North-West/Northern Highlands lub Scottish Highlands, gael. A' Ghàidhealtachd) stare pasmo górskie w północnej Szkocji (Wielka Brytania) o długości ok. 300 km, położone na północ od zapadliska Glen More. 

Klimat umiarkowany morski, często występują mgły. Liczne torfowiska i wrzosowiska które stanowią dominującą formę roślinności. Nieliczna miejscowa ludność zajmuje się głównie pasterstwem owiec i rybołówstwem a także obsługą turystyki. 

Powstałe w orogenezie kaledońskiej (której zresztą nadały nazwę). Poddane długotrwałym procesom niszczenia które spowodowały rozczłonkowanie na niewysokie masywy o kopulistych szczytach i łagodnych stokach, wszystkie o podobnej wysokości n.p.m.. Liczne ślady zlodowacenia czwartorzędowego. Góry porozcinane głębokimi dolinami rzecznymi, które następnie czwartorzędowy lądolód przeobraził w żłoby lodowcowe. Wypełnione wodą żłoby tworzą podłużne jeziora, a te położone poniżej poziomu morza często przechodzą w fiordy. Najwyższe wzniesienie - Carn Eige 1182 m.